Voetbelasting in de bouw: vroeg signaleren en gericht ondersteunen

In de bouw is de ondergrond nooit twee uur hetzelfde. Zand, puin, steigerdelen, een betonvloer, een ladder, en tussendoor het lopen naar de bus. De veiligheidsschoen die daarbij hoort is stug en zwaar — dat moet, want er valt van alles op een voet. Maar diezelfde stugheid betekent dat de voet zelf het werk doet dat een schoen elders opvangt.

Wat u daarvan merkt, komt zelden binnen als voetklacht. In onze spreekkamer zien we dat wie een pijnlijke voorvoet ontziet, anders gaat lopen en daarboven anders belast; de klacht die dan besproken wordt gaat over een knie, een heup of een onderrug. Dat is onze klinische observatie en geen vastgesteld oorzakelijk verband — het is wel de reden om de voet niet over te slaan.

Wat we op een bouwlocatie tegenkomen

De schoen is gekozen op veiligheid, niet op de voet. Terecht. Maar bijna niemand controleert of de binnenkant bij de drager past, en een veiligheidsschoen die net niet past, gaat een jaar mee voordat iemand er iets van zegt.

Vermoeidheid aan het eind van de week. Niet één acute klacht, maar donderdag en vrijdag structureel zwaarder dan maandag. Dat is precies het patroon dat wij meten en dat op geen enkele ziekmelding staat.

Oudere vakmensen die het volhouden tot het niet meer gaat. In de bouw wordt niet snel geklaagd. De klacht komt bij ons op tafel als hij al maanden speelt, en dan is er meestal meer nodig dan wanneer we er vroeg bij zijn.

Wat het u kost

Van alle werknemers in uitvoerende beroepen heeft 47 procent pijn in benen of voeten (EWCS 2024). Voor de bouwnijverheid meldt de NEA 2023 dat 6,3 procent langdurig benen- of voetklachten heeft. Eén verzuimgeval door het bewegingsapparaat kost de maatschappij gemiddeld € 4.395 (Hansen e.a., 2023) — en in de bouw komt daar iets bovenop dat in geen enkele berekening staat: een gat in de planning kost u een dag van een ploeg, niet van één man.

Wat wij doen

Wij komen één dag naar uw locatie of naar de loods. Iedereen die wil, doet mee: een korte vragenlijst vooraf op de eigen telefoon, en een kwartier op de dag zelf. We kijken naar de voet, naar de manier van staan en lopen, en naar de schoen waarin gewerkt wordt. Iedereen krijgt de voetzorg die bij hem past; heeft iemand meer nodig, dan laten we een individuele oplossing maken — dat zit in de prijs.

Na vier weken vragen we kort hoe het gaat, na twaalf weken meten we opnieuw. U krijgt de uitkomst in totalen: hoeveel mensen meededen, hoe de klachten zich ontwikkelen, en op welke ploeg u zou moeten letten. Namen en persoonlijke uitkomsten blijven bij de podotherapeut.