Voetbelasting in de zorg: vroeg signaleren en gericht ondersteunen

De zorg staat bovenaan. Van alle sectoren waarin wij werken, meldt de gezondheids- en welzijnszorg het hoogste percentage langdurige benen- en voetklachten: 7,0 procent (NEA 2023). Dat is geen toeval. Een dienst bestaat uit lopen over harde vloeren, stilstaan bij een bed, tillen, bukken en weer verder — vaak acht uur achter elkaar, en in de thuiszorg met de auto ertussen.

Wat het in de zorg extra zwaar maakt, is het rooster. Valt er iemand weg, dan blijft er niets liggen; een collega doet het erbij. Een klacht bij één medewerker is daardoor zelden een zaak van één medewerker alleen.

Wat we op een afdeling tegenkomen

Klachten die zich als rugklacht aandienen. Wie de voorvoet ontziet, gaat vaak anders lopen en tillen. Wij zien in de spreekkamer dat de klacht die daarna besproken wordt over de rug gaat, terwijl er onderaan niets veranderd is. Hoe vaak dat zo loopt, weten we niet — dat het gebeurt, zien we wel.

Schoenen die aan de hygiëne-eisen voldoen en verder aan niets. In veel instellingen bepaalt het protocol de schoen. Of die schoen bij de voet van de drager past, wordt nergens gecontroleerd.

Doorwerken tot het echt niet meer gaat. Zorgmedewerkers trekken laat aan de bel, juist omdat ze weten wat het voor het team betekent. Daardoor is een klacht vaak al ver gevorderd op het moment dat wij hem zien.

Wat het u kost

Naast de 7,0 procent uit de NEA geldt landelijk dat 47 procent van de werknemers in uitvoerende beroepen pijn in benen of voeten heeft (EWCS 2024), en dat 22,8 procent van de instroom in de WIA uit het botspierstelsel en bindweefsel komt (UWV/TNO). Eén verzuimgeval door het bewegingsapparaat kost gemiddeld € 4.395 (Hansen e.a., 2023). In een sector waar vervanging schaars is, is dat bedrag de ondergrens en niet de rekening.

Wat wij doen

Wij komen naar de locatie en werken op de afdeling zelf, in een ruimte die u aanwijst. Vooraf vullen deelnemers op hun eigen telefoon een korte vragenlijst in — vijf minuten, tussen twee diensten. Op de dag zelf is het een kwartier per persoon: kijken naar de voet, naar het staan en lopen, en naar het schoeisel dat het protocol voorschrijft.

Iedereen krijgt de voetzorg die past. Wie meer nodig heeft, krijgt een individuele oplossing; dat zit in de prijs. Blijven de klachten, dan komt de podotherapeut naar de werkvloer. Na vier weken vragen we hoe het gaat, na twaalf weken meten we opnieuw.

Voor de zorg is de privacygrens geen bijzaak: uw medewerkers delen gezondheidsgegevens, en die komen niet bij u terecht. U ziet deelname, ontwikkeling en klachten per afdeling in totalen over minimaal vijf deelnemers. De rest blijft bij de podotherapeut.